پرهام مهربونم

سلام سلام ، صدتا سلام می دونم که همتون حسودی تون شده که قالب وبلاگم رو عوض کردم ولی محض اطلاع و این که بیشتر به من حسادت کنید  می گم که دوست خوبم پریسا جون ،  مامان کیان این کار رو برام انجام داده . ما چنین دوستای خوبی داریم که هیچ کی نداره . تازه قراره بهم یاد بده که چطور مرتب عکس پرهام رو عوض کنم . وااااااااااااااااااااااااااااای می دونم که همتون الان دارید از حسادت منفجر می شدید ولی ما اینم دیگه . می دونم که متوجه شدید که شوخی می کنم .وگرنه ما مخلص  همه دوستان خوبمون هستیم . پریسا جون ممنونم . چند تا خبر مهم : اول اینکه چند روز پیش ( 21/4/93 ) پرهام رو بردم دکتر ، دکتر مهرزاد با...

بالاخره آمدم با چند تا عکس و توضیحی از تولد پرهام ، از چند هفته قبل از تولد پرهام درگیر تدارکات بودم ، ولی هفته آخر دیگه کاملاً برنامه ریزی کرده بودم که هر کاری رو چه زمان باید انجام بدم ، از خرید لباس و تزئینات گرفته تا آماده کردن غذا . روز پنچ شنبه محمد پرهام رو برد خانه آقا  از صبح با خواهرم  مهناز شروع کردیم به آماده کردن غذا : سالاد اولویه ، سالاد ماکارونی و کاستر با ژله. تا ساعت 11 شب همه کارا رو کرده بودیم میوه رو به یه میوه فروشی که نزدیک اداره هست سفارش داده بودم و حمید زحمت کشید و برامون آورد.  شلیل ، خیار، گیلاس و سیب ، بماند که پنچ شنبه میوه ها رو شستم و همین باعث شد که خیارها پلاسیده بشه...

قبل از تولد پرهام ، احتیاج مبرم به چند تا عکس خوب از پرهام داشتم که بتونم روش کار کنم ،  صبح پنچ شنبه  پرهام رو بردم پارک تا چند تا عکس ازش بگیرم ، ولی مگه این بچه به حرف من گوش می داد ، هرچی بهش می گفتم به دوربین نگاه کن انگار نه انگار  ، ما هم بی خیال شدیم . کنار خونمون یه آتلیه خیلی کوچیک  هست ، یه لحظه تصمیم گرفتم که بروم داخل و ببینم چطوری هست، دیدم قیمت هاش خیلی خوبه ، وقتی که رفتم داخل محل عکاسی ، اوووووووووو دیدم واسه خودشون چقدر دم و دستگاه دارن . همون موقع عکسا رو گرفتم . تصمیم داشتم یه دونه عکس بیشتر انتخاب نکنم،  ولی تبدیل شد به این سه تا عکس. این عکس رو روی شاسی زدم: ...

سلام و صد تا سلام حالا همه دوستان توقع دارند که من توی این  پست از تولد پرهام بنویسم و بگم که به به ، چقدر تولد خوبی بود ، چقدر پرهام پسر خوبی بود و کلی عکس بذارم ولی متاسفم ... تولد که نبود در حقیقت سالگرد ازدواج من و محمد بود . پرهام فقط و فقط شمع فوت کرد . من و محمد با مهمانا عکس گرفتیم بدون پرهام . واسه من و محمد رقص کیک کردند بدون حضور پرهام . من و محمد کیک بردیم بدون پرهام . من و محمد رقصیدیم و خندیدیم بدون وجود پرهام . خلاصه همه کارا رو من و محمد کردیم ، واقعاً به سالگرد ازدواج بیشتر شبیه بود تا تولد،  حالا پرهام کجا بود . یه بادکنک گرفته بود دستش و واسه خودش می گشت ، هر ...

دیروز تولد پرهام بود (3/4/93) روزی که یکسال منتظر آمدنش بودم و توی ذهنم براش برنامه ریزی کرده بودم . قرار بود دو تا از همکارام رو همون روز دعوت کنم که بنا به دلایلی کنسل شد . نمی دونم به خاطر همین مسئله بود یا نه ولی دیروز افسردگی شدید گرفته بودم ، اصلاً حوصله هیچ کاری رو نداشتم و اگر اداره نبودم شاید می نشستم و زار زار گریه می کردم ، تمام غصه های عالم روی دلم بود ، قبلش تصمیم گرفته بودم اون روز به بچه های اداره بستنی بدم ولی مثل مسخ شده ها توان انجام هیچ کاری رو نداشتم ، شب قبلش خوب نخوابیده  بودم ، خوابم می آمد . دلم گرفته بود . وارد نی نی وبلاگ شدم تا یه پست تازه بذارم ولی نمی تونستم . وارد نظرات شدم و دیدم...

داریم به تولد سه سالگی پرهام نزدیک می شیم ، یعنی پرهام 3 رو فوت می کنه و وارد چهار سالگی اش می شه . چقدر زود گذشت ، البته این که زود گذشت یا نه باید از مامان و آقا بپرسم . تولد پرهام سه تیرماهه . 3 تیر سه شنبه است احتمالاً توی این روز یه تولد کوچیک با دوتا از همکارام و توی خونه خودمون می گیریم و تولد اصلی پرهام رو جمعه 6 تیرماه ، باغ عمه طاهره می گیرم ، اگه پنچ شنبه می شد بهتر بود ولی از اونجا که سه تا کنکوری داریم که دوتا شون صبح جمعه کنکور دارند ، بهتر دیدیم که تولد رو عصر جمعه برگزار کنیم . تمام دوستان وبلاگی تولد دعوتند ، بدون تعارف دعوت می کنم  و دوست دارم که همگی تشریف بیاورید ، می تونید چند روز بمونید و شیراز رو هم حسا...

اون روز (20/3/93) یه اتفاق بامزه افتاد که گفتم حتماً توی وبلاگ پرهام بنویسم . من سال 86 گواهینامه رانندگی گرفتم ولی اصلاً پشت ماشین ننشسته ام ، شاید ماهی یکبار ، سالی یکبار . امسال یکی از تصمیمات مهمم اینه که رانندگی کنم . اول اینکه هر وقت پشت ماشین  میشینم پرهام معترض می شه و میگه برو کنار بشین ، بذار بابا اونجا بشینه . اون روز خواستم ماشین رو از پارکینگ بیارم بیرون پرهام هم عقب نشسته بود . دنده عقب گرفتم و یه کم آمدم بیرون و مواظب بودم که به ستونی که پشت سرم هست نزنم که پرهام با فریاد گفت : نزنـــی ، نزنـــی ، زدی زدی !!! . گفتم مامان حواسم هست . خلاصه دنده عقب رو گرفتیم و  خواستیم از...

اداره ما یه سری کلاس واسه ایام تعطیلات بچه ها گذاشته یکی از این کلاسها آموزش شنا است . با خودم فکر کردم که پرهام رو بفرستم آموزش شنا ، البته هدف من واقعاً یاد گرفتن شنا نیست توی ذهنم بود که بیشتر توی مکان های عمومی قرار بگیره و ارتباط اجتماعی اش بیشتر بشه  . با کارشناس ورزشی اداره صحبت کردم ، آقای لوافی گفت به خاطر سنش بهتره که با مربی شنای اداره  صحبت کنم روز پنچ شنبه (8/3/93) با آقای لوافی رفتیم  و مربی شنا ، پرهام رو دید ، اولین حرفی که بهم زد این بود که خیلی کوچیکه ، بعد هم گفت پرهام حرف گوش می کنه ، بهش گفتم حرف من رو گوش نمی کنه ولی حالا شاید حرف شما رو گوش کنه . ازش پرسیدم بهترین سن واسه آموزش شنا چه سنی هست ...

امروز چون خیلی خوشحالم یه پست دیگه هم می زارم قرار بود عکس نقره هایی که خریدم رو بذارم این انگشترم      و این هم دستبندم . و اینم روی دستم قابل هیچ کدوم از دوستان رو نداره ، امر بفرمایید سریعاً می فرستم ، من فقط عادت دارم بخرم ولی معمولاٌ هیچ نوع زیورآلاتی استفاده نمیکنم ، عادت دارم فقط حلقه ازدواجم رو می پوشم و بس. عکس هایی هم که سنتی گرفتیم اینها هستند. خانواده سه نفری مون من و پرهام پدر و پسر مثل دهاتی شدند ، محمد و پرهام از صبح می رن توی آفتاب کار می کنند و خانم خانه که من باشم به  پوست صورتم می رسم  ، انواع ماسک ها می زارم و ...

                        امروز ششم خرداد ماه یکهزار و سیصد و نود و سه هست . البته به شمسی .  و به قمری امروز عید مبعثه . خیلی خوشحالم ، دیروز و امروز خداوند بهم دوتا عیدی خوب داده. خدایا شکرت ، تو خیلی خوبی . اولین عیدی که گرفتم این بود که دختر یکی از همکارام (آقای کمالیان ) موفق شد به المپیاد جهانی زیست شناسی دانش آموزی راه پیدا کنه . آیدا دختر خاصی هست ، از اون مدل دخترهایی که باید بگردی تا بتونی یه صفت منفی داخلش پیدا کنی هر چند که من همون یه دونه هم نتونستم پیدا کنم . نقاشی های زیبایی می کشه ، خیلی خوب گیتار می زن...